เหล็กที่ผลิตเหล็กซิลิคอน 75% รองรับการตรวจสอบพอร์ต

เนื่องจากโลหะผสมเหล็กพื้นฐาน เฟอร์โรซิลิกอนมักจะปรากฏในรูปแบบของบล็อก เม็ด หรือผงสีเทาเงินถึงสีเทาเข้ม (สถานะของผงขั้นสุดท้ายจำเป็นต้องได้รับการควบคุมเป็นพิเศษ) โดยมีความแวววาวของโลหะบนพื้นผิวและเป็นวัสดุที่แข็งและเปราะ คุณสมบัติทางกายภาพของมันเกี่ยวข้องโดยตรงกับปริมาณซิลิกอน: ยิ่งอัตราส่วนซิลิกอนสูง ความหนาแน่นของโลหะผสมก็จะยิ่งต่ำลง (ช่วงทั่วไปคือ 3.5-5.15 g/cm ³) และจุดหลอมเหลวก็ลดลงตามไปด้วย ตัวอย่างเช่น เมื่อใช้ FeSi75 จุดหลอมเหลวอยู่ที่ 1300-1350 ° C ซึ่งต่ำกว่าเหล็กบริสุทธิ์ที่มีอุณหภูมิ 1538 ° C อย่างมาก

ในแง่ของไฟฟ้า เฟอร์โรซิลิกอนมีค่าการนำไฟฟ้าที่ดี แต่ค่าการนำความร้อนไม่ดีเท่ากับเหล็กบริสุทธิ์ ในแง่ของคุณสมบัติทางเคมี คุณสมบัติที่สำคัญที่สุดของเฟอร์โรซิลิกอนคือความสามารถในการลดได้อย่างมากที่อุณหภูมิสูง สาเหตุหลักมาจากแนวโน้มการบริจาคอิเล็กตรอนขององค์ประกอบซิลิกอน ซึ่งช่วยให้สามารถทำปฏิกิริยารุนแรงกับสารที่ไม่ใช่โลหะ เช่น ออกซิเจนและซัลเฟอร์ เหล็กซิลิคอนค่อนข้างเสถียรในอากาศอุณหภูมิห้อง แต่ซิลิคอนที่มีปริมาณสูง (เช่น FeSi75) จะค่อยๆ ออกซิไดซ์บนพื้นผิวในสภาพแวดล้อมที่ชื้น และอาจปล่อยก๊าซไฮโดรเจนในปริมาณเล็กน้อย ทำให้เกิดความเสี่ยงต่อการเผาไหม้ที่เกิดขึ้นเอง ดังนั้นการป้องกันความชื้นและการปราบปรามการบดอย่างเข้มงวดจึงมีความจำเป็นในระหว่างการเก็บรักษาและการขนส่ง

เฟอร์โรซิลิกอนไม่ละลายในน้ำ แต่ละลายได้ในกรดแก่ เช่น กรดไฮโดรฟลูออริกและอะควากัดทอง เมื่อละลายจะเกิดเป็นซิลิเกตและปล่อยก๊าซไฮโดรเจนออกมา เนื่องจากปริมาณซิลิคอนที่สูง เฟอร์โรซิลิกอนจึงมักถูกใช้เป็นตัวลดความร้อนของโลหะในกระบวนการถลุงโลหะ เช่น แมกนีเซียม เนื่องจากความสามารถในการรีดิวซ์ โดยสรุป ความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับคุณสมบัติทางกายภาพและทางเคมีต่างๆ ของเฟอร์โรซิลิคอนเป็นข้อกำหนดเบื้องต้นขั้นพื้นฐานเพื่อให้บรรลุการใช้งานที่ปลอดภัยและเพิ่มประสิทธิภาพการทำงาน