เม็ดเฟอร์โรซิลิคอน 75% ขนาด 10-100 มม

ลักษณะสำคัญของโลหะผสมเฟอร์โรซิลิกอนส่วนใหญ่มาจากองค์ประกอบขององค์ประกอบซิลิกอน เมื่อปริมาณซิลิกอนเพิ่มขึ้น โลหะผสมจะแสดงการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติทางกายภาพอย่างมีนัยสำคัญ: ความหนาแน่นลดลงจนถึงช่วง 3.5-5.15 กรัม/ซม. ³ และอุณหภูมิหลอมละลายก็ลดลงอย่างมีนัยสำคัญเช่นกัน ตัวอย่างเช่น จุดหลอมเหลวของ FeSi75 อยู่ที่ประมาณ 1300-1350 ° C ซึ่งต่ำกว่าอุณหภูมิของเหล็กบริสุทธิ์ที่ 1,538 ° C มาก จนกลายเป็นวัสดุแข็งสีเทาโลหะที่เปราะในที่สุด

ในแง่ของประสิทธิภาพทางไฟฟ้า เฟอร์โรซิลิกอนมีความนำไฟฟ้าได้ดีกว่าเหล็ก แต่ประสิทธิภาพทางความร้อนค่อนข้างอ่อน ซิลิคอนมีความสามารถในการบริจาคอิเล็กตรอนอย่างมาก ซึ่งช่วยเพิ่มกิจกรรมทางเคมีของโลหะผสมที่อุณหภูมิสูงได้อย่างมาก ทำให้พวกมันสามารถลดตัวกลาง เช่น ออกซิเจนหรือซัลเฟอร์ได้อย่างแข็งขัน การเพิ่มขึ้นของปริมาณซิลิกอนจะลดความเสถียรของบรรยากาศของโลหะผสม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสภาพแวดล้อมที่ชื้น พันธุ์ที่มีซิลิคอนสูง (เช่น FeSi75) มีแนวโน้มที่จะเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันของซิลิคอนบนพื้นผิวและปล่อยก๊าซไฮโดรเจนในปริมาณเล็กน้อย ดังนั้นจึงจำเป็นต้องเก็บไว้ที่แห้งเพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่อาจเกิดการลุกติดไฟได้เอง

เหล็กซิลิคอนสามารถละลายได้ในกรด โดยเฉพาะในกรดไฮโดรฟลูออริกหรือกรดกัดทอง ในระหว่างกระบวนการละลาย สารละลายซิลิเกตจะถูกสร้างขึ้นและปล่อยก๊าซไฮโดรเจนออกมา คุณสมบัติที่ลดลงได้ง่ายนี้ได้สร้างตำแหน่งที่สำคัญของเฟอร์โรซิลิกอนในกระบวนการลดความร้อนของโลหะ เช่น การใช้เป็นตัวรีดิวซ์ในการถลุงแมกนีเซียม เพื่อให้มั่นใจในความปลอดภัยและบรรลุการใช้งานที่เหมาะสมที่สุด จำเป็นต้องมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับกลไกพฤติกรรมและกฎการออกฤทธิ์ของซิลิคอนในโลหะผสม