สารกำจัดออกซิไดซ์จากการผลิตเหล็กซิลิคอน

เวลาและวิธีการเติมเฟอร์โรซิลิกอนในกระบวนการผลิตเหล็กมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อผลกระทบจากปฏิกิริยาออกซิเดชัน ผลผลิตขององค์ประกอบ ความบริสุทธิ์ของเหล็ก และความเสถียรของกระบวนการ

สิ่งที่เพิ่มเติมหลักๆ ได้แก่:

ภายในเตาหลอม (ก่อนกรีด): * * ก่อนที่จะกรีดจากคอนเวอร์เตอร์หรือเตาไฟฟ้า สามารถเติมเฟอร์โรซิลิกอนส่วนหนึ่ง (บางครั้งรวมกับเหล็กแมงกานีส บล็อกอลูมิเนียม ฯลฯ) ลงในเตาหลอมเพื่อกำจัดออกซิเดชันล่วงหน้า ซึ่งจะช่วยลดปริมาณออกซิเจนในขั้นต้นและสร้างสภาวะที่มีเสถียรภาพมากขึ้นสำหรับกระบวนการผลิตเหล็ก อย่างไรก็ตามจำเป็นต้องใส่ใจกับการควบคุมปริมาณการเติมเพื่อป้องกันความหนืดของตะกรันหรือฟอสฟอรัสไหลย้อนมากเกินไป
ขั้นตอนการผลิตเหล็ก(ภายในทัพพี): * * นี่คือจุดเติมที่สำคัญที่สุด ในระหว่างกระบวนการเหล็กหลอมเหลวที่ไหลจากเตาเข้าสู่ทัพพี น้ำหนักที่คำนวณได้ของเฟอร์โรซิลิกอน (และเฟอร์โรอัลลอยด์อื่นๆ) จะถูกเพิ่มเข้าไปในทัพพีผ่านอิทธิพลของการไหลของเหล็กหรือระบบป้อนโลหะผสมแบบพิเศษ การผสมการไหลของเหล็กทำให้แน่ใจได้ว่าโลหะผสมจะหลอมละลายอย่างรวดเร็วและกระจายสม่ำเสมอ ณ จุดนี้ การเติมเข้าไปจะทำให้ได้ผลผลิตซิลิคอนค่อนข้างสูง (ปกติคือ 80-95%) และดำเนินการดีออกซิเดชันแบบแพร่กระจายได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ในกระบวนการกลั่นทัพพี (LF/RH ฯลฯ): ที่สถานีกลั่นทัพพี (เช่น เตา LF) สามารถปรับปริมาณซิลิกอนอย่างละเอียดและชดเชยได้ตามต้องการ (เนื่องจากการเบี่ยงเบนในการวิเคราะห์ตัวอย่างหรือการปรับเป้าหมาย)
ในการประมวลผลแบบสุญญากาศ (เช่น RH) บางครั้งจะมีการเติมเฟอร์โรซิลิกอนจำนวนเล็กน้อยหลังจากการไล่ก๊าซแบบสุญญากาศเพื่อการปรับองค์ประกอบขั้นสุดท้ายหรือการเสริมแบบดีออกซิเดชั่น วิธีการเติมต้องใช้ขนาดของบล็อกเหล็กซิลิกอนปานกลาง (ปกติคือ 10-50 มม. หรือ 50-100 มม.) หากละเอียดเกินไปก็จะออกซิไดซ์และเผาไหม้ได้ง่าย ถ้ามันหยาบเกินไป มันจะค่อยๆ ละลายและกระจายตัวไม่สม่ำเสมอ

โรงงานเหล็กสมัยใหม่มักใช้ระบบการชั่งน้ำหนัก การลำเลียง และการป้อนอัตโนมัติเพื่อให้มั่นใจในความถูกต้อง ความเร็ว และปลอดภัย การควบคุมปริมาณและจังหวะเวลาของสารเติมแต่งอย่างแม่นยำถือเป็นหัวใจสำคัญของการควบคุมกระบวนการผลิตเหล็ก